Wszystkie posty

Pośpiech, stres, ciągły niedoczas – tak wiele odbierają. Nie oswoiłam ich na tyle, by mieć na nie gotową receptę. Jestem też ostatnią osobą, która w tych kwestiach odważyłaby się komukolwiek doradzać. Ale mogę Wam zdradzić jedną rzecz, którą staram sobie mówić regularnie: głowa do góry!

Mój proces twórczy, to ciągła walka z ciekawością. „Ale jak to? Jaka walka?” – zapytacie. Już tłumaczę na przykładzie.

Lubię pisać w pociągach. Jednostajny szum pomaga mi się skupić. Kawa z dworcowej kawiarni przyjemnie rozgrzewa. Podróży rzeczywistej, towarzyszy ta literacka.

Przed każdym spotkaniem autorskim towarzyszy mi obawa – czy ktoś się pojawi? Ta obawa była kiedyś tak silna, że przed pierwszymi spotkaniami wokół książki „Frania Tańśka i tajemnica zaginionego obrazu" opłacałam na facebooku promowanie tych wydarzeń.